خرما در رده گیاهان “Monocots” قرار دارد و از خانواده “Arecaceae” یا همان «نخل» است. این میوه در مناطق گرمسیری رشد میکند و بهصورت خوشههای بزرگ از درختان آویزان میشود. رطب از همان درخت خرما بهدست میآید، اما زمان برداشت آن زودتر از خرما است و رنگ آن روشنتر میباشد. اگر رطب چیده نشود، به خرما تبدیل میشود. برای درک بهتر تفاوتهای بین خرما و رطب، به جدول زیر توجه کنید:
1. بررسی تفاوت خرما با رطب از نظر بافت میوه
یکی از اصلیترین تفاوتها بین خرما و رطب به بافت آنها مربوط میشود. با باز کردن دانههای خرما و رطب و قرار دادن آنها در کنار هم، این تفاوت بهوضوح قابل مشاهده است. بهطور معمول، میزان آب موجود در رطب بیشتر از خرما است. دلیل این امر این است که دانههای خرما در تازهترین حالت خود قرار دارند و به همین دلیل، آب موجود در بافت آنها به دلیل عدم تبخیر ناشی از گرما، بیشتر است. این موضوع باعث میشود میزان قند موجود در رطب کمتر از خرمای رسیده باشد و بهطور کلی، بافت خرما نسبت به رطب کمی سفتتر است.
بررسی تفاوت رطب و خرما از نظر ترکیبات و موارد معدنی
با وجود اینکه خرما و رطب هر دو از یک درخت بهدست میآیند و عضو یک خانواده هستند، اما در مواد معدنی و ترکیبات آنها اختلافاتی وجود دارد. خرما معمولاً مدت بیشتری روی درخت باقی میماند، که این امر باعث میشود فرایند رشد آن طولانیتر شده و ترکیبات و مواد معدنی بیشتری در آن تجمع یابد. بهعنوان مثال، خرما حاوی مقادیر بیشتری از آهن، کلسیم، ویتامینها، فیبر و سایر مواد مغذی است، در حالی که مقدار ویتامین C در رطب بیشتر است.
بررسی فرق رطب با خرما از نظر مدت ماندگاری
فرق رطب و خرما از جنبههای مختلفی نمایان میشود؛ اما یکی از این تفاوتها در «مدت زمان ماندگاری آنها» است. خرما دارای مقدار کمتری آب نسبت به رطب است؛ به همین دلیل انتظار داریم که مدت ماندگاری آن بیشتر باشد. بهطورکلی خرما توانایی حفظ طعم و ظاهر بدون تغییر را تا دو هفته دارد؛ اما رطب در شرایط مناسب و در دمای مناسب تا شش ماه نیز میتواند بهطور قابلتوجهی ماندگار باشد.
بررسی فرق خرما با رطب از نظر شرایط نگهداری
بسیاری از افراد از طعم و تازگی خرما و رطب لذت میبرند، بهخصوص زمانی که این میوهها تازه و آبدار هستند. اکثر افراد تمایل دارند حجم کمی از آنها را خریداری کنند، اما گاهی ممکن است بیشتر از نیاز داشته باشند و بخواهند آنها را نگه دارند. این موضوع در مورد خرما کمی پیچیدهتر است، زیرا ماندگاری آن محدود است. با این حال، یک راهحل ساده برای نگهداری طولانیتر خرما وجود دارد: با قرار دادن خرما در یک ظرف مناسب و سپس در فریزر، میتوانید مدت زمان نگهداری آن را افزایش دهید و از تازگی و طعم خرما برای مدت طولانیتری لذت ببرید.
بررسی تفاوت خرما و رطب از نظر طبع هریک
خرما بهعنوان یکی از میوههای دارای خواص فوقالعاده، بهویژه در پیشگیری از بسیاری از سرطانها از جمله سرطان کولون، روده و معده شناخته میشود. از آنجا که خرما خاصیت «ملین» دارد، مصرف مداوم آن میتواند به تنظیم صحیح رودهها و بهبود گوارش کمک کند. برای بهرهبرداری بهتر از خواص خرما، معمولاً توصیه میشود که هر صبح و شب، ۶ تا ۷ عدد خرما را در آب جوش قرار داده و بهصورت گرم مصرف کنید.
با توجه به طبع گرم و خشک خرما، این میوه برای افرادی با طبع سرد بسیار مفید است. خرما ویژگی خنثیکنندگی اسید معده را دارد و بهعنوان یک روش درمانی سنتی، معمولاً در مواقعی که فرد دچار سوزش معده یا درد شکمی میشود، مصرف آن توصیه میشود. این میوه با کاهش اسید معده، سوزش و درد را کاهش داده و به بهبود عملکرد گوارش کمک میکند.
مراحل رشد خرما و رطب
پس از آشنایی با تفاوتهای رطب و خرما، اکنون زمان آن رسیده است که مراحل رشد این دو میوه را بررسی کنیم. تکامل دانه تا رسیدن به میوه خرما از طریق پنج مرحله انجام میشود که هر یک ویژگیهای خاص خود را دارند:
مرحلهی اول: خلال یا خلیلوک
در این مرحله، میوه بهعنوان خلال یا خلیلوک شناخته میشود. اندازه آن کوچک و رنگش سفید یا سبز کمرنگ است.
مرحلهی دوم: چاقالی یا پهک
در این مرحله، میوه به چاقالی یا پهک تبدیل میشود. اندازه آن بزرگتر از مرحله قبلی و رنگش کاملاً سبز است. لمس آن نشاندهندهی سفتی میوه است.
مرحلهی سوم: خارک یا خلال
در این مرحله، میوه به تدریج به رنگ زرد و سپس قرمز تغییر رنگ میدهد و به آن خارک یا خلال گفته میشود.
مرحلهی چهارم: رطب
در این مرحله، میوه به حالت رطب میرسد. رنگ آن تغییر کرده و بافتش نرمتر میشود. میوه در طی چهار هفته به رسیدهترین حالت خود میرسد.
مرحلهی پنجم: تیره شدن و رسیدن به انتهای دوره عمری
این مرحله آخرین مرحله است که میوه بهتدریج تیره می شود. در این زمان، میوه آب میان بافتی خود را از دست میدهد و به انتهای دوره عمری خود میرسد.
انواع مختلف رطب و خرما
تنوع گستردهای از انواع خرما و رطب در ایران و جهان وجود دارد که شناخت آنها میتواند به آشنایی بهتر با این محصولات کمک کند. در زیر به برخی از این انواع اشاره میشود:
– خرمای آمبرا: نوعی خرما که نرم و گوشتی است و ویژگیهای منحصربهفردی دارد.
– خرمای کبکاب: رنگ آن از قهوهای سوخته تا سیاه متغیر است و بیشتر بهصورت رطب یا خرما مصرف میشود.
– خرمای مجول: این نوع خرما بیشترین حجم صادرات را به خود اختصاص داده است.
– خرمای پیارم: به دلیل میزان قند مناسب، گزینهای محبوب برای افراد مبتلا به دیابت است.
– خرمای آجوا: نوعی خرما که بدون شهد است.
– خرمای دجلت: این خرما طعمی شبیه به طعم واقعی میوه درخت نخل دارد.
– خرمای دیری: در حالت رسیده رنگ کهربایی دارد.
– خرمای مضافتی: با ظاهری صاف و براق در بم کشت میشود.
– خرمای برحی: هم در حالت نارس و هم رسیده قابل خوردن است.
– خرمای سوکاری: بهعنوان خرمایی با قند طلایی شناخته میشود.
– خرمای خاخام ایرانی: معمولاً دارای شهد است و گوشت و پوست آن به هم چسبیده است.
– خرمای شاهانی: دارای بافتی نرم و لطیف است.
– خرمای ربی: نوعی خرمای نیمه خشک به شمار میرود.
– خرمای استعمران: از نظر میزان رطوبت به خرمای مضافتی شباهت دارد.
– خرمای شهابی: با طعم بسیار خوشمزه و مطلوب همراه است.
– خرمای گنتار: در بازار به خرمای قطار معروف شده است.
– خرمای زاهدی: بافت نرمی دارد و شیرینی آن متعادل و مناسب است.
– خرمای خضراوی: محصولی از عراق که در حال حاضر در ایران نیز کشت میشود.
– خرمای خاصویی: با ظاهری شبیه به بامیه کشت و عرضه میشود.